Breaking
news op BBC World. Andy Bichlbaum, dit keer als Jude Finisterra,
kondigt aan dat Dow Chemical twintig jaar na de giframp in Bhopal
twaalf miljard dollar schadevergoeding zal betalen.
Vermomd als woordvoerders
van multinationals weten The Yes Men door te dringen tot congrespodia
en tv-zenders. Gisteravond waren ze in de Vooruit. Uitzonderlijk mét
medeweten van de organisatie.
BRUSSEL. HELEMAAL zonder
dekmantel komen The Yes Men nooit buiten. De man die in Brussel Zuid
van het Thalysperron komt, draagt een geruit hemd, is al dagen niet
geschoren en torst het soort rugzak van de low budget-reiziger. Hij
stelt zich voor als Andy Bichlbaum. Ik weet dat het niet zijn ware naam
is en hij weet dat ik het weet.
De naam Andy Bichlbaum duikt steeds op in het onnoemelijke aantal
artikels dat bij elke fopinterventie van The Yes Men verschijnt.
Meestal in gezelschap van Mike Bonanno, zijn partner in crime. Halfweg
de jaren negentig vonden ze elkaar in hun gedeelde belangstelling voor
activisme.
De freelancejournalist Bonanno had
toen een zeer geslaagde actie achter de rug. Van een lading poppen
verwisselde hij het spraakmechanisme. Toen de pakjes onder de kerstboom
werden uitgepakt, vroeg de killer GI Joe met lieflijke falset ,,ga je
mee shoppen?''. De tengere Barbie baste rauw dat ,,dead men tell no
tales''.
Bichlbaum was rond die tijd computerprogrammeur bij een gamesbedrijf. Hij zat achter de knoppen van Simcity
en het leek hem een leuk idee dat de mannen in de virtuele stad elkaar
steeds zaten te knuffelen. Slinks veranderde hij de programmatuur en
het bedrijf perste er 80.000 cd-tjes van die op de markt kwamen. Het
kostte hem zijn baan, maar omdat hij de impact van zijn actie had
gezien, wist hij dat hij verder wou in het activisme.
Sindsdien treden ze als hedendaagse Robin Hoods op tegen het onrecht in
de wereld. Met de stoutmoedigheid van partycrashers en de vermetelheid
van undercoveragenten werken ze zich binnen op internationale
congressen, dure banketten en vermaarde tv-kanalen. Ze geven zich uit
voor woordvoerders van de Wereldhandelsorganisatie WTO, of van grote
multinationals als Dow Chemical, Halliburton en McDonald's. De
boodschap die ze er verspreiden, druist doorgaans stevig in tegen het
beeld van die instellingen.
The Yes Men hebben geen geweld of spandoeken nodig om hun punt te maken. Ze worden ervoor uitgenodigd.
Vuilnismannen
Bichlbaum gebruikt zijn kennis van de informatica om officiële websites
na te bouwen en vindt meestal nog wel een vrije domeinnaam die buiten
verdenking staat. De eerste keer deed hij dat in de aanloop naar de
Amerikaanse presidentsverkiezingen van 2000, toen hij het curriculum
van kandidaat G.W. Bush enigszins bijstuurde. Het campagneteam kondigde
meteen de alarmfase af en Bush noemde hen ,,vuilnismannen''. Ook de
site van de WTO en Dow zijn overtuigend nagebouwd.
,,We hebben continu zeven of acht van die sites op het net staan'',
zegt Bichlbaum. ,,Ze doen hun werk als valkuilen. We krijgen er
geregeld mails met vragen om iemand te delegeren voor een
internationaal congres. Daar gaan we graag op in. Als we de vraag
krijgen of de directeur-generaal van de WTO kan komen, zeggen we dat
hij belet is, maar dat we zijn woordvoerder kunnen afvaardigen.
Tegenwoordig zijn er mollen in bedrijven die weten wie we zijn, en ons
tippen hoe we binnengeraken. De eerste actie van die soort komt er
binnenkort aan.''
Fallus
Het maakt
Bichlbaum niet veel uit of hun acties satire, grappen of stunts genoemd
worden. Zolang het protest maar uit de verf komt. ,,We willen zoveel
mogelijk zinvolle informatie verspreiden over zo'n groot mogelijk
gehoor. Die informatie is dat de mens een krankzinnig economisch
systeem heeft opgezet dat individuen kraakt en hele bevolkingsgroepen
onderdrukt. Onze Bhopalactie had als nadeel dat de beursnotering van
Dow drie procent zakte en dat de BBC jammer genoeg in een minder goed
daglicht kwam te staan. Maar die structuren kunnen daar wel tegen. Het
effect was dat er in Amerika negenhonderd artikels verschenen die er
anders niet geweest waren. Daar gaat het om.''
Humor is een belangrijk instrument. Op een internationale top in het
Finse Tampere hees Bichlbaum zich halverwege zijn lezing in een
goudkleurig SF-pak. Licht geroezemoes in de zaal. Later bond hij een
joekel van een fallus voor, waarbij het priapisme van het leguaantje
Mozart in het niets verzonk. Beleefde consternatie in de zaal. Maar
niettemin applaus na afloop.
Bichlbaum: ,,Humor
helpt je om niet steeds chagrijnig te zijn. Het is ook een prima middel
om je boodschap over te brengen en veel aandacht te vangen. Defensief
heeft het sterke troeven. Humor kan je niet zo makkelijk naast je
neerleggen. Multinationals zijn wel zo slim ons niet te dagvaarden. Het
zou een heel negatief beeld over hen ophangen.''
The Yes Men waren op het festival ,,The game is up'' van Vooruit. Nog tot 16/2. Inlichtingen 09-267.28.28.